Mesaj Yaz

Hoşgeldiniz, bir şeyler yazmayı unutmayın
214
mehmet
30 Eylül 2017 00:19
suyu kaynattım. şişe yokmuş. ama artık ayaklarım üşümüyor çünkü artık hissetmiyorum. teşekkürler türkiye
213
Raskolnikov'un Baltası
30 Eylül 2017 00:06
Belinski, Gogol'e yazdığı mektupta şöyle bir cümle kuruyor:"Bildiğiniz gibi, nesneleri görmek istediğimiz gibi görmenin en kolay yolu onlara uzaktan bakmaktır." Bunu rahatlıkla insanlar için de söyleyebiliriz. Bunun yanında bir de elbette mesafenin insanda yarattığı doğal bir güven duygusu vardır. Venüs'ü ve Güneş'i dünyadan izlemek sihirlidir. Fakat onlara yaklaştığınızda bir cehennemle karşı karşıya kalacaksınız.
212
atıf
29 Eylül 2017 23:59
iç anadoludakiler insan değil mi abi?
niye sınıflandırdın, niye bölgelere ayırdın?
dinlerken kül düştü allah seni inandırsın, çok iyiydi.
211
Furkan orkun
29 Eylül 2017 23:57
Sayın Mehmet bey o dediğinizi iç Anadolu gibi kırsal yerlerde yapamazsınız neye gülüyon gardaşş sen diye döverler adamı
210
ithafen
29 Eylül 2017 23:55
mehmet. helal, ben de tebrik ediyorum.
209
Furkan orkun
29 Eylül 2017 23:50
İçinde bulunduğumuz iş, okul gibi sosyal yerlerde zaten istemeden de olsa iletişim içindeyiz. Bunun dışında iletişim ve etkileşime ihtiyaç duymamamız gayet normal. Mesela bir aktivite yapacağız ddiyelim kimseyle fikir ayrılığına düşmeyiz veya başkaları farklı şeyler yapmak istiyor diye istemediğimiz şeyleri yapmak zorunda kalmayız... İnsanların içine girmekten çekinen biriylerden bahsetmiyorum onlara asosyal diyoruz.benim bahsettiğim şey aslında antisosyallik.
208
bizarayalıım
29 Eylül 2017 23:50
yok abi ,sen ara yani
207
mehmet
29 Eylül 2017 23:49
çenem düştü ne dediğimi de bilmiyorum tam olarak; okumazsanız alınmam top sizde Furkan bey.

çünkü yeterince mutsuzluk yaşadığımızı düşünüp umudumuzu yitiriyoruz ve kendimize 'bütün dünya hikayeleri aynı' diyerek doğacak olan şeylerin önüne geçiyoruz. gökyüzüne bakmıyoruz bir ağaca dokunmuyoruz. temas etmenin derinliğine inemiyoruz çünkü orada durmaya vaktimiz yok gibi. bazen sokakta sırf mutlu olmak için insanlarla göz göze gelmeye gayret ediyorum ve göz göze gelince tebessüm ediyorum. buna karşılık aldığımda içim kıpır kıpır oluyor.

mesela bunu sıradan bir yürüyüşte yapmıyorum. bunu özenle yapıyorum. bu bizim hayatımız olmalı halbuki.

bir de derdimizde boğulmayı seçiyoruz artık. çünkü anlatmanın hiçbir faydasını görmedik. görmediğimiz gibi bu durumlarda daima ağzımızı açtığımıza pişman oluyoruz. bu içimize döndürüyor bizi. oysa buna da alışıp normalleştireceğimiz zamanlar yakındır. ama sonrası ne olur bilemiyorum.
206
peritahti
29 Eylül 2017 23:48
İnsan doğası gereği bencilliğe,yalnızlığa mı yatkındır yoksa iletişim amaçlı mı yaşar? İletişim yaşamsal bir ihtiyaç mıdır? İletişim ihtiyaç mıdır ki? Kendi muhabbetinden sıkılan insan başkasına meyleder mi? Yoksa dış etkenle çatışmak daha az mı koyuyor insanlara? İnsanlar tuhaf.Düzce Kyk'dan deli sorular. (Wi-fi tabiki çekmiyor,internetimi harcıyorum, üzerine konuşun Furkan Bey. (Bak nasıl çirkin iletişim kurdum,çünkü emir.))
205
besincidize
29 Eylül 2017 23:48
üzülerek şuan çıkmam gerekiyor demeliyim sabah erken kalkmak zorundayım.yarınki yayında son dakikasına kadar yayında olurum iyi geceler güzel kalın.
Defter | Ziyaretçi Defteri | Haberler | Konular |   -   Yönetim