Bahar gelmeden bahar doğar mı insanın içine? Güneş tam tepedeyken karanlıkta kalmış bir ruha gece vakti güneş doğar mı? evet bunlar oldu. Olmaz sandıklarım oldu. Dibi çıkmayan bir sokakta gece yarısı ışıksız yürümek ve o sokakta eskimiş virane evlerin küf kokusu, yanık kokusu...
bu karanlığa bu kesafete birgün güneş doğarmı acaba? Doğdu... Havanın letafeti sardı tüm ruhumu vedahi bedenimi. Dibi çıkıyormuş aslında o sokağın.
Gülümsemek başka birşeymiş aslında. Sadece dudağın hareketi değilmiş. Dudakların kapalı ve donuk dursada gözler gülüyor ya işte gülümsemek, sevinmek, huzur bulmak... Zor olan herşey Yüce Yaradanın izniyle çok çok kolaymış.
Yürüdüğümüz yollar zorlu bir patikaysa, o patikanın doğal güzelliğinin keyfini çıkarmak, ince ve keskin bir bıçak üzerinde yürümüyorum diye şükretmek bir mutluluk ve özgürlük işte
Hayat evet zorlu çetin, hayat güzeldir diye garip avuntular yerine polyanna olmak yerine kendin olup, aslında güzel olanın hayat değil kendin olduğunu farkedip hayatta yaşamaya devam etmek...
Masmavi gökte parlayan o muhteşem ısı kaynağını bir dört duvar arasında karanlık dahi olsa bir çift gözde görüp hissetmek... mutluluk bunlar işte...
Ben mutluyum